جوان ماندن تا ابد
تلاش ما برای جاودان ماندن و مبارزه با رادیکال های آزاد که عامل پیری و چین و چروک های پوستی هستند ادامه دارد ،هر روز نتایج تحقیقات و مطالعات زیادی منتشر می شود و این ها به این معنی است که رادیکال های آزاد با وجود تولید و عرضه محصولات آرایشی جدید تا حدی مهار شده اند اما هنوز به خنثی سازی کامل نرسیده اند.
به لطف یک ماده شیمیایی ویژه به نام تله چرخشی در هزاره جدید می توان به طور جهش وار اثرات پیری را مهار کرد . تله های چرخشی مواد شیمیایی هستند که سد ایجاد می کنند و رادیکال های آزاد را به تله می اندازند تا قبل از رسیدن به سلول های پوستی آن ها را شناسایی ،ردیابی و مهار کنند.
روند کار به این صورت است ،ماده ای که مولکول آن، به رادیکال آزاد متصل شده یک جور علامت مغناطیسی ساطع می کند تا با استفاده از سیستمی موسوم به الکترون پارامگنتیک ،رزوناس را دریافت کند .از آنجا که این نوع اندازه گیری طنین ناشی از چرخش الکترون نامیده می شود کلمه تله چرخشی ابداع شد . دانشمندان دریافتند که تله ها عملا حرکت رادیکال های آزاد را از یک مکان به مکان دیگرکند کرده و از اتصال به سلول هاممانعت به عمل می آورد.
یکی از این تله های چرخشی که مکررا مصرف می شود ماده ای به نام فنیل بوتیل نیترون (PBN)است .این ماده ابتدا در مورد حیوانات آزمایش شد تا مشخص شود آیا می تواند جلو روند پیری را بگیرد و نتایج بسیار مثبت یود.فنیل بوتیل و سایر مشتقات ماده شیمیایی نیتروژن، برای درمان سکته مغزی انسان نیز آزمایش شده است و نتایج نشان میدهد .وقتی فرد سکته می کند از دریافت اکسیژن محروم می شودو با بازگشت اکسیژن به مغز جریان رادیکال آزاد شدت یافته و سلول های مغزی فرد آسیب جدی می بینند .هنگامی که تله چرخشی نیتروژن را به بیماران تجویزمی کنند میزان فلج و مشکلات گفتاری به شدت کاهش می یابد.
از زمان تحقیقات اولیه در سال 1990 ،نیتروژن های دیگری ساخته و جداسازی شد. مواد جدید 10 تا 20 برابر موثرتر از فنیلبوتیل بودند.و اثرات بهتری نسبت به التهاب ها داشتند و همانطور که می دانید التهاب مساوی با پیری است .تا کمتر از ده سال دیگر ممکن است قادر شویم به طور کلی چین و چروک ها را از بین ببریم و یا ظاهر شدن چین و چروک را به تاریخ بسپاریم. یکی دیگر از روش های جدید که در حال توسعه هست کار با سلول های سرطانی است .
سلول های ما عمر مشخصی دارند. اما فقط سلول های سرطانی هستند که فنا ناپذیرند. علارغم این مساله سلول های سرطانی جان انسان ها را می گیرند. امروزه تلاش ها بر این اساس است که چگونه این سلول های فناناپذیر می تواندحیات انسان را تقویت کرده و از آن محافظت کنند.سلول های سرطانی حاوی آنزیم تلومراز هستند که به سلول اجازه تکثیر نامحدود می دهند. پس دانشمندان گمان می کنند راهی برای تولید تلومراز در سلول های سالم از سلول فیبروبلاست سلول عادی پوست انسان وجود دارد .که می تواند عمل تکثیر سلول ها در سن پیری را دوباره رشد دهد. اکنون چالش ها برای کنترل میزان این تکثیر ادامه دارد اما می توان امید داشت که درمان ضد پیری مبتنی بر مصرف تلومراز به زودی اغاز شود . در حال حاضر هم توانایی تولید تلومراز از سلول های پوست خود را داریم این امر با یک لوسیون موضعی حاوی لیپوزیوم ،کپسول های بسیارریزیکه می توانند به غشا سلول نفود کنند،محقق می شود .
به هرحال این خیلی عجیب است که مطالعه سرطان می تواند به دستاوردی بزرگ طولانی کردن عمرسلول های سالم منجر شود
چیزی تا جوانی ابدی نمانده
